Парижийн гудам

Энэхүү “ном” нь Бум-эрдэний Мөнхзул гэдэг хүнийг зохиогч миний бие өөрийн нүдний “градус”-аар харж бичсэн бөгөөд худалдааны зорилгоор бичээгүй болно.  Дэлгэрэнгүй»

Зүүдэнд итгэдэг хүн бүрт...
 Дэлгэрэнгүй»

Хэн нэгнээр шүүн тунгаалгах гэж бичсэнгүй. "Зүгээр л" бичлэг болно Дэлгэрэнгүй»

... Дэлгэрэнгүй»

Гэрэлт Кунт

Бүрэнхий болоход 30 минут л дутуу байгаа бололтой. Нар чимээгүйхэн гунигтайгаар туяа гэрлээрээ

 Дэлгэрэнгүй»

Түс тас! Дэлгэрэнгүй»

Хоёр талаараа байшингаар хашигдсан хавчиг гудамж. 4 даврхын хүү тэр бүх үйл явдлыг эхнээс нь дуустал л ажигласан. Дэлгэрэнгүй»

Ээж аав нь ажил хийнэ. Улайрна. Тэдний хамгийн бага охин гэртээ ганцаараа л... Гэрт нь анир үгүй. Харин цонхных нь цаана хүүхдүүдийн бужигналдах чимээ л үе үе сонсогдоно. Тэр хөшигныхөө цаанаас ажиглана. Дараа нь тагтны хаалга үүднийх шиг түлхүүр шаардлагагүй болохыг мэдээд 4 давхраасаа тэдэнд тоглоомоо шидэж өгнө. Тэр үеэс хойш 10 гаруй жил өнгөрч цагаан теркогоо орчин үеийн ретузээр солиж, үсэндээ зүүсэн улаан лентээ тайлсан ч “наадгайгаа” нөхдөдөө өгдөг цайлган, гэнэн нэгэн хэвээрээ л... Харин би тэр хүүхэд шиг хэрнээ этгээд түүнийг мэдрээд миний амьдралын хоёр намар л өнгөрч байна. Дэлгэрэнгүй»

Сар. Хурц иртэй хутга. Гялалзана. Баруун гараараа зүрх рүүгээ эгшиглэнтэй оруулна. Нүдээ аниад энэ чимээ, өвдөлтийг энэ цусыг хараад бахдалтай санагдаж инээмээр... Дэлгэрэнгүй»

Асаагуурын чимээ орцоор түгэж нарийхан хуруундаа галын цог гялбуулан чимээгүйхэн тамхилна...

 Дэлгэрэнгүй»

Тэд хамгийн шилдэг нь. Учир нь илүү их мэдлэг халаасалсан. Гэхдээ заримынх нь карма их жижигхэн... Дэлгэрэнгүй»

Нүдээ зовхиороо хаалаа. Хав харанхуй. Баруун гараа урагш аажуухан сунгалаа. Хамгийн түрүүнд үс баригдана. Жоохон дээшлүүлэхэд хамар, уруул, нүд, хацар, хөмсөг…ямар ч байсан хүн л юм байна. Чимээгүйхэн амьсгал сонсогдоно.  Дэлгэрэнгүй»

Бага байхад айдсаас “хорогдох байр” шкаф байж билээ. Олон хувцас дунд хүмүүс байгаа юм шиг сэтгэгдэл төрдөгсөн…

Харин өсөж том болох тусам тэр “хорогдох байр” хөгжимтэй цуг ганцаардлын ордон болчихсон… Дэлгэрэнгүй»

Миний бие Playtime-ийг насаараа хүлээсэн гэхэд буруудахгүй. 8-р сараас эхлээд л playtime-ийн сураг дуулдаж, битүүхэндээ мөнгөө нөөж байлаа. Оюутан надад хэн зүгээр май гээд 15000төг өгөх билээ. Гэхдээ яахав хичээсэн. Айлын хүүхэд харах ч юм уу … Энэ ч ямар хамаа байхав. За тэгээд Playtime-ын хугацаа зарлагдаж 7,8 гэснийг сонсоод ӨӨӨ ХАААА гээл баярлаал…/хаха/

Ганцаараа ч хамаагүй үзнэ гэдэг уриатай миний бие сайн найзтайгаа “учирч” хамт үзэхээр боллоо. Хүсэн хүлээсэн долоон ч хаяанд ирж хамаг юмаа баглаад, ганц андтайгаа”Монгол шилтгээ”-ийг 12-ын автобусаар очлоо. Үүдэнд хэдэн хүмүүс сүртэй гэгч нь зогсоод билет шалгаад 2 тамга дараад битгий арилгаарай л гэхийн…

Тэгээд босгыг нь давбуу үгүй юу цүнх барьж аваад л нэгжээл нэг охины усыг үнэртээл хөөрхий архи л хайгаад байх шиг байгаа юм тэр юм нь надаас хол учраас хамгийн гол нь цамцанд нуусан савтай хиам талхийг маань олох вий гэж ажиглаж байтал “цэвэр” гээл оруулдаг юм байна.

…Нүдээрээ ойр орчиноо ажиглан майхан зоох аятайхан газар хайгаад нэг дажгүй газар олоод барилаа. Барих ч гэж дээ хөөрхий шиддэг майхан байсан болохоор өөр л бүх ажлыг хийчихлээ хэдэн гадас шаагаал боллоо. Мань 2 хашир гарууд байсан болохоор майхандаа цоожтой явсан тэр нь ч болсон… Дэлгэрэнгүй»

Миний зогссон газар 12 давхрын тагт. Гартаа багваахай цэцэг атган үлээнэ. Доошоо унаж буй байдлыг нь алдалгүй ажиглана. Гэтэл гэнэт санаа төрлөө. Тагтын бариул дээр хэвтэх. Энэ их сайхан санагдав. Гараа алдлан дээш тэнгэрийг гөлрөх сайхан л байх. Цэв цэнхэр шүү дээ. Яг л үүлэн дээр хэвтэх мэт… Далавч бий, хоёр гараа дэвэх юм бол нисэж ч болох юм. Яг л шувуу шиг…одоо яах вэ? Хөөрч эхлээгүй байхад газар унах юм бол үхэл намайг өлгийдөнө. Хэтэрсэн хүсэл минь дээ… Дэлгэрэнгүй»